Accessibility help

เมนูหลัก

ลูกวัย 2-3 ขวบ “ติด” บ้านอย่างหนัก

ลูกวัย 2-3 ขวบ “ติด” บ้านอย่างหนัก

 
 
ปัญหาลูกไม่ยอมออกไปเล่นนอกบ้าน อาจเกิดจากความรู้สึกปลอดภัยเมื่อเขาอยู่ในบ้านของตนเอง ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาคุ้นเคย และได้พบเจอแต่คนคุ้นหน้าคนตา แต่ปัญหานี้อาจทำให้คุณต้องติดแหง็กอยู่กับบ้านกับลูกไปด้วย ทำให้เราต้องค่อยๆ ปรับพฤติกรรมของลูกแบบค่อยเป็นค่อยไป เริ่มจาก
 
   1. พูดคุยให้ฟังก่อน  เด็กที่ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงมักต้องการ “ตัวช่วย” เพื่อให้รู้สึกสบายใจและเต็มใจที่จะเปลี่ยน เช่น ถ้าต้องออกไปข้างนอกตอนเย็น คุณก็เกริ่นกับลูกเอาไว้ก่อนระหว่างกินข้าวเย็นว่า “เดี๋ยวเราออกไปข้างนอก ไปเดินสวน รับลมกันนะ”  หรืออาจจะใช้อย่างอื่นดึงความสนใจ เช่น “เดี๋ยวไปดูปลาในบ่อที่สวนสาธารณะกันนะลูก” แล้วคอยพูดเตือนไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาจริง  

 
   2. สังเกตว่าลูกกลัวอะไรเป็นพิเศษ เช่นเด็กบางคนเคยตกชิงช้า หรือกลัวกระดานลื่นก็จะไม่ยอมออกไปเล่นอีก คุณอาจชวนลูกไปที่อื่นๆ เช่น สวนสัตว์ พิพิธภัณฑ์ หรือบ้านเพื่อนที่ใจดีๆ สักคนทดแทน

 
   3.ให้พกของเล่นติดไปด้วย เด็กบางคนห่างของเล่นและสมบัติส่วนตัวอื่นๆ  ไม่ได้ ก็ยอมให้ลูกหนีบของพวกนี้ไปด้วย เพื่อสร้างอารมณ์ผ่อนคลายเมื่อออกนอกบ้าน
 
   4. ลดกิจกรรมในแต่ละวัน เด็กบางคนพ่อแม่จัดกิจกรรมให้เต็มแน่นทั้งวัน หรือพาลูกกระเตงไปด้วยทุกที่ จนไม่ค่อยมีเวลาได้อยู่ติดบ้าน เด็กวัยนี้ต้องการอยู่บ้านเฉยๆ บ้างเหมือนกัน อาจต้องปรับเลื่อนกิจกรรมบางอย่างออกไป ให้เขาได้อยู่บ้าน และรู้สึกอยากออกจากบ้านไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้าง
 
   5. อย่าต่อว่าหรือดุลูก อย่าต่อว่าหรือเปรียบเทียบว่าลูกผิดปกติจากเด็กคนอื่น หรือมองเป็นเรื่องตลกที่ลูกไม่ออกนอกบ้าน เพราะอาจทำให้เขาต่อต้านการออกจากบ้านมากขึ้น
 
     แต่หากลูกไม่ยอมออกนอกบ้านเลยจริงๆ มีอาการตื่นตระหนก หงุดหงิด หรือหวาดระแวง เมื่อคุณยืนยันว่าต้องไป ควรปรึกษาหมอเพื่อให้คำแนะนำต่อไป...

 
 
ขอบคุณข้อมูลจาก นิตยสาร RealParenting ฉบับมีนาคม 2550